نمیدونم از کجا شروع کنم...فقط میدونم امروز روز تولدمه(از روی شناسنامه)تولدی که اصلا منتظرش نبودم!یه سال گذشت ومن بزرگتر شدم ولی نه....انگار هزار سال گذشته ...و روح خسته من پیرزنی میماند که منتظر روزهای پایانی عمرشه...آره تو این یه سال خیلی چیزا دیدم...شنیدم...لمس وتجربه  کردم که ای کاش...

تو این یه سال تو اومدی...تو رفتی!

نه ...نه...اشتباه نکن تو هیچ موقع نبودی.هیچ موقع...من اشتباه کردم که...

میدونی دوست دارم امروز ته مونده ی عشقتو بالا بیارم!

پ.ن:همین پرنده بی طاقت
که تو را پیدا کرده بود
به چشم برهم زدنی تورا گم کرده
و دلش را بر می دارد و
بر جانب جنگل های دور می پرد
می پرد
می پرد
می پرد تا دور دستها

ح.م